تفكر

فصل 2 در این فصل از مقاله می کوشیم با شرح و ارزیابی چهار دیدگاه درباره بحران و ادعاهای علمی مطرح شده در نظریه روابط بین الملل به فهم بهتری از ساختار آن برسیم. 1. بحران واقع گرایی : بحران اول را می توان بحران در پارادایم مسلط روابط بین الملل یعنی رئالیسم [1] سیاسی نامید. تصور این بحران با ظهور مکتب "وابستگی متقابل" آغاز گشت. این مکتب در اوایل دهه ی 70 چنین استدلال می کرد که پارادایم دولت – محور رئالیسم دیگر نمی تواند پیچیدگی های روزافزون نظام بین الملل را توضیح دهد و این رو باید پارادایم جدیدی را جایگزین آن نمود. واقع گرایان ضمن اقرار به بعضی انتقادات وارده از سوی پارادایم جدید، سعی نمودند با اخذ برخی مفاهیم و روشها از دیگر بینش ها و پارادایمها، به بازسازی و اصلاح رئالیسم بپردازند. البته این محققان مفاهیم عمده رئالیستی همچون؛ قدرت، منافع ملی، هرج و مرج (آنارشی) و دولت را به عنوان بازیگر برتر روابط بین الملل حفظ نمودند. 2. بحران اثبات گرایی : دومین بحران مربوط به مناظره میان – پارادایمی است که در واقع همان بحران اثبات گرایی می باشد. مطابق این برداشت از بحران، رشته روابط بین ال...

مقدمه : در این مقاله وضعیت کنونی رشته روابط بین الملل بررسی می گردد. بدین منظور ابتدا تاریخچه ای هرچند مختصر از توسعه این رشته بیان می گردد. محققان روابط بین الملل برای فهم این رشته معمولا به بررسی مناظراتی که در آن به وقوع پیوسته می پردازند. اولین مناظره عمده در این رشته مناظره میان آرمانگرایان و واقع گرایان می باشد. دومین مناظره اختلاف نظر بر سر روش شناسی بوده و بین سنت گرایان و رفتارگرایان مطرح شده است. مناظره سوم مبحث عمده این رشته درحال حاضر می باشد که مناظره میان_ پارادایمی معروف شده است. هر چند همه محققان رشته روابط بین الملل در وقوع این مناظره اتفاق نظر دارند اما در ماهیت آن اتفاق نظری وجود ندارد. این مقاله ضمن برسی مختصر ویژگی های عمده این سه مناظره برای مطالعه رشته روابط بین الملل از مفهوم «بحران» استفاده می نماید. در این مقاله کوشش می شود تا تصورات، مفروضات و گفتمان های هر یک از بحران ها تحلیل گردد. منظور از بحران یک وضعیت عینی و مشخصی که بتوان آن را به شکل تجربی لمس نمود نیست بلکه منظور بیان این نکته است که نیاز شدیدی به ارائه فهمی نو از روابط بین الملل وجود دارد. به عبارت...